تحقیق حاضر با هدف تعیین اثرات جیره حاوی مخمر اتولیزشده بر عملکرد ایمنی ذاتی، آنزیم های متابولیکی کبد، رشد و بازماندگی ماهی زبرا انجام شد.تعداد 480 قطعه ماهی زبرا به صورت تصادفی در آکواریوم هایی با حجم آب 40 لیتر به مدت 60 روز با سطوح مختلف مخمر اتولیزشده در جیره غذایی پایه شامل 1، 2 و 5 درصد جیره به همراه یک گروه شاهد (سه تکرار) به میزان 5 درصد وزن بدن مورد تغذیه قرار گرفتند. در پایان دوره، برای بررسی بازماندگی و عملکرد رشد زیست سنجی از تمام ماهیان صورت گرفت. برای سنجش برخی از شاخص های ایمنی ذاتی سرم مانند ایمونوگلوبولین کل، پروتئین کل، آلبومین و بررسی آنزیم های متابولیکی کبد (آلکالین فسفاتاز، آلانین آمینوترنسفراز، آسپارتات آمینوترنسفراز) از ماهیان به منظور تهیه سرم بطور تصادفی نمونه برداری صوررت گرفت (5 قطعه از هر تکرار). داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS از طریق آنالیز واریانس یکطرفه مورد تجزیه و تجلیل قرار گرفتند. یافته های حاصل نشان داد که تغذیه ماهیان زبرا با سطوح متفاوت مخمراتولیزشده تاثیر معناداری در عملکرد رشد، درصد بازماندگی و آنزیم های کبدی گروه های تیمار در مقایسه با گروه شاهد نداشت (05/0p). به طور کلی، نتایج نشان داد که استفاده از مخمراتولیزشده علی رغم اثر روی رشد، آنزیم های کبدی و بازماندگی، توانست سبب بهبود شاخص های ایمنی ذاتی در ماهی زبرا شود و بهترین سطح پیشنهادی در تحقیق حاضر، میزان 5 درصد جیره مخمر اتولیزشده معرفی گردد.

آنزیم فسفاتیدات فسفوهیدرولاز (PAP2b) از غشایی سلولهای کبد موش صحرایی تخلیص گردید. Km آنزیم در سینتیک رقت سطحی 0.43 مول درصد بود. وزن مولکولی زیر واحد این آنزیم در SDS ژل الکتروفورز 33.8 کیلودالتون بدست آمد. وزن مولکولی آنزیم فعال در ژل فیلتراسیون با سفاکریل S300 معادل 182 کیلودالتون شد. pH اپتیمم این آنزیم در بافر ایمیدازول 5 و در بافر تریس 7 بود. این آنزیم در غشا همژنیزه شده با فرم تیغه ای سوبسترا (La) حداکثر فعالیت را دارا بود و توسط Lubrol PX, CTAB و Tween 8o فعال شد و بوسیله Zn2+ و Mn2+ مهار گردید. مهار ایجاد شده تابع غلظت مهار کننده است. این مهار کننده ها اثر خود را از طریق تبدیل فرم تیغه ای فسفاتیدات به فرم هگزاگونال (HII) اعمال می نمایند. گوانیدین هیدروکلراید و اوره تا غلظت 20 میلی مولار فعالیت PAP2 را بوسیله پایدار نمودن فرم La تا دو برابر افزایش دادند. بیشترین پایداری فعالیت این آنزیم در حضور غلظت %3 تره هالوز و %7 سوکروز مشاهده شد. نتایج گویای این است که پایداری فرم تیغه ای (La) فسفاتیدات در حضور میسل های دترجنتی از طریق واکنش های رقت سطحی انجام میگیرد.

مقدمه: اثرات مواجهه با ترکیبات شیمیایی بر عملکرد کبد در کارگران صنایع به طور کامل شناخته نشده است. در این مطالعه، اختلال در آنزیم های کبدی در کارگران پالایشگاه قطران بررسی شد.روش ها: این مطالعه در پالایشگاه قطران اصفهان طی سال های 1386 تا 1387 اجرا شد و طی آن کارگرانی که در آزمایشات دوره ای افزایش آنزیم های کبد داشتند، بررسی شدند. افرادی که مبتلا به اختلالات کبدی شامل هپاتیت ویروسی، متابولیک و خودایمنی و مصرف داروهای هپاتوتوکسیک بودند از مطالعه خارج شدند. کارگران مورد مطالعه تحت معاینه فیزیکی، بررسی پروفایل لیپید، و سونوگرافی کبد قرار گرفتند. به افراد مبتلا به کبد چرب با شاخص توده بدنی ( Body mass indexیاBMI ) بیشتر از 25، کاهش وزن و برنامه ورزشی منظم توصیه شد. افراد مورد مطالعه 6 تا 8 ماه به طور مجدد بررسی شدند.یافته ها: از 380 نفر کارگر پالایشگاه، 66 نفر (17.3 درصد) در آزمایشات دوره ای افزایش آنزیم های کبد داشتند. چهار نفر با سایر علل اختلال کبدی از مطالعه خارج و 62 نفر با میانگین سنی 36.7±4.8 سال وارد مطالعه شدند. BMI در 87.5 درصد کارگران بیش از 25 بود. 61.2 درصد افراد دیس لیپید می داشتند. در یافته های سونوگرافی 86 درصد از آن ها کبد چرب دیده شد. کارگران واحدهای مختلف از نظر BMI، آنزیم های کبد، دیس لیپیدمی، و کبد چرب اختلاف معنی داری نداشتند (P>0.05). بررسی 6 ماه بعد نشان داد که در افرادی که کاهش وزن و برنامه ورزشی به آن ها توصیه شده بود، BMI به طور معنی داری کاهش یافت (P=0.03) و در 15 نفر آنزیم های کبد به محدوده طبیعی بازگشت.نتیجه گیری: مواجهه با ترکیبات شیمیایی موجود در پالایشگاه قطران ممکن است باعث افزایش آنزیم های کبد و کبد چرب شود. کاهش آنزیم های کبد به دنبال کاهش وزن بیانگر نقش عوامل خطر، نظیر چاقی، در کاستن اثرات سمی کبدی ناشی از تماس با ترکیبات شیمیایی است. مطالعات بیشتر و بررسی دقیق تر مواجهه با ترکیبات شیمیایی توصیه می شود.

تولید خوراک اقتصادی و استفاده از نهاده ­های اولیه در دسترس، نقش مهمی در توسعة پایدار صنعت آبزی پروری ایفا می ­کند. چنین ضرروتی سبب توجه ویژه به مواد خوراکی محلی و استفاده از روش های مختلف زیست­ فناورانه برای بهبود کیفیت آن­ ها شده است. مطالعة حاضر با هدف بررسی اثر سطوح مختلف جیره ای کانولای تخمیر شده با باکتری جنس باسیلوس رسوبات دریای خزر بر شاخص های رشد و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و متابولیکی کبد بچه ­ماهیان تیلاپیای نیل انجام گرفت. 225 قطعه بچه ماهی با میانگین وزنی 0/05±1/9 گرم با 5 خوراک آزمایشی شامل تیمار 1 (شاهد)، خوراک بدون کانولای تخمیرشده، تیمار 2، خوراک حاوی 12/5 درصد کانولای تخمیر شده، تیمار 3، خوراک حاوی 25 درصد کانولای تخمیر شده، تیمار 4، خوراک حاوی 37/5 درصد کانولای تخمیر شده و تیمار 5، خوراک حاوی 50 درصد کانولای تخمیر شده، به مدت 8 هفته تغذیه شدند. شاخص های رشد تیمارهای مختلف آزمایش تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند (0/05P). فعالیت آنزیم کاتالاز (CAT) بین تیمار شاهد با سایر تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی داری را نشان نداد (05/0P). همچنین نتایج فعالیت آنزیم های متابولیکی کبد ماهیان نشان داد که فعالیت آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) در تیمارهای 2، 3 و 4 و همچنین فعالیت آلانین آمینوترانسفراز (ALT) در تیمار شاهد با سایر تیمارهای آزمایشی دارای اختلاف معنی دار بود (0/05>P). به طور کلی می­توان چنین نتیجه گرفت که استفاده از 50 درصد کانولای تخمیر شده در خوراک بچه ماهیان انگشت­ قد تیلاپیای نیل بدون اثر منفی بر شاخص های رشد امکان پذیر است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: بیسفنول A از جمله مواد شیمیایی است که به عنوان مونومراپوکسی رزین ها و پلاستیک های پلی کربنات به کار می رود. تحقیق حاضر با هدف تعیین تاثیر بیسفنول A بر میزان آنزیم های کبدی و ساختار بافتی کبد انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 40 سر رت نر در 4 گروه 10 تایی تقسیم شدند: گروه کنترل که به میزان 1 میکرولیتر بر کیلوگرم وزن بدن، روغن زیتون دریافت کردند، گروه دوم BPA را در دوز 10 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن، گروه سوم در دوز 50 میکروگرم برکیلوگرم وزن بدن و گروه چهارم در دوز100 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن دریافت کردند. BPA به مدت 15 روز از طریق تزریق داخل صفاقی بین گروه ها توزیع گردید. در انتها رت ها بیهوش و پس از استخراج سرم آنها، برای مطالعه آنزیم های کبدی، بافت کبد جدا و پس از رنگ آمیزی با H&E، به وسیله میکروسکوپ نوری بررسی شد.یافته ها: دوزهای 10 و 50 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن از BPA بر روی آنزیم ALT و دوز10 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن، بر آنزیم AST، تاثیر معنی داری نداشت (p>0.05)، درحالی که BPA در دوز 100 و دوزهای 100 و 50 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن به ترتیب بر روی آنزیم های ALT و AST، تاثیر معنی داری داشت و غلظت سرمی آنها را افزایش داد. تنها BPA در دوز 100 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن سبب ایجاد التهاب و واکوئلیزاسیون در بافت کبد شدکه در غلظت های پایین، تاثیرات چشمگیری بر بافت کبد نداشت.نتیجه گیری: نتایج نشان داد غلظت های پایین BPA، تاثیر قابل ملاحظه ای بر بافت وآنزیم های کبدی ندارد، ولی افزایش غلظت آن می تواند موجب آسیب در بافت کبد شده و غلظت سرمی آنزیم های کبدی را نیز افزایش دهد.

مقدمه چاقی، یکی از عوامل زمینه ساز بیماری کبد چرب غیر الکلی است. ارایه راهکارهای درمانی همچون فعالیت بدنی در پیشگیری و درمان بیماری کبد چرب سودمند می باشد. هدف از تحقیق حاضر تعیین تاثیر تمرین ترکیبی بر درجه کبد چرب، ابعاد کبد و آنزیم های کبدی در زنان چاق یا دارای اضافه وزن مبتلا به کبد چرب بود. مواد و روش ها در تحقیق نیمه تجربی حاضر، 22 نفر از زنان مبتلا به کبد چرب شهرستان شاهرود در سال 1397 به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مساوی تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت 12 هفته، 3 بار در هفته، تمرین اینتروال هوازی (5-2 ست 4 دقیقه ای، شدت 75-70 درصد حداکثر ضربان قلب و 2 دقیقه استراحت فعال) همراه با تمرین مقاومتی (6 ایستگاه با 12-8 تکرار، 4-2 دایره) را اجرا کردند. گروه کنترل در طول این مدت فعالیتی انجام نداد. اندازه گیری ترکیب بدن، سونوگرافی و نمونه گیری های خونی قبل و بعد از تمرین انجام شد. داده ها توسط آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها دوازده هفته تمرین ترکیبی باعث کاهش معنی دار ابعاد و درجه کبد (به ترتیب 001/0>p و 009/0=p) و کاهش غیرمعنی دار آنزیم آلانین آمینوترانسفراز شد. تاثیر تمرین ترکیبی بر وزن و شاخص توده بدنی معنی دار نبود. نتیجه گیری با توجه به اینکه برنامه تمرینی ترکیبی (مقاومتی و اینتروال هوازی) مطالعه حاضر، باعث کاهش چربی کبدی مستقل از کاهش وزن شد، احتمالا زنان مبتلا به کبد چرب بتوانند از این برنامه به عنوان یک درمان غیر دارویی کمکی برای بهبود بیماری کبد چرب بهره گیرند.

هدف: انجام فعالیت بدنی منظم و استفاده از خرفه ممکن است در درمان بیماری های کبدی مؤثر باشد. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی اثر تعاملی تمرین ترکیبی و مکمل یاری خرفه بر آنزیم های کبد زنان چاق یائسه مبتلا به کبد چرب غیرالکلی است. مواد و روش  ها: 40 زن چاق یائسه مبتلا به کبد چرب غیرالکلی به صورت تصادفی به چهار گروه مکمل + تمرین (10 نفر)، دارونما (10 نفر)، تمرین (10 نفر)، مکمل (10 نفر) تقسیم شدند و فرم رضایت کتبی آگاهانه را تکمیل کردند. مکمل خرفه به صورت کپسول روزانه در دو وعده 500 میلی گرمی قبل از ناهار و شام مصرف شد. تمرینات ترکیبی به مدت 12 هفته (سه جلسه در هر هفته) و 90 دقیقه بود. قبل و پس از 12 هفته مداخله، آنزیم های کبدی اندازه گیری شدند. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تی همبسته و کوواریانس با سطح معنی داری 05/0 >P استفاده شد. یافته  ها: تمرین ترکیبی و مکمل خرفه باعث کاهش معنادار سطح آنزیم های (04/0 P=) ALT، (04/0P=) TSA در گروه های تمرین + مکمل، گروه تمرین و گروه مکمل شد و همچنین تفاوت بین گروهی معنا داری بین گروه تمرین + مکمل با گروه دارونما و گروه دارونما با گروه تمرین وجود داشت (05/0 >P). نتیجه  گیری: به نظر می رسد مصرف مکمل خرفه و تمرینات ترکیبی باعث کاهش آنزیم های کبد زنان چاق مبتلا به کبد چرب غیرالکلی می شود که می تواند در درمان مبتلایان به بیماری کبد چرب مؤثر باشد.

زمینه و هدف: بیماری کبد چرب، نوعی تجمع چربی در سلول های کبدی است که در صورت عدم کنترل، روندی بدخیم را به سمت فیبروز شدن بافت کبد و تخریب سلولی آن طی می کند. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثربخشی هشت هفته تمرین ورزشی هوازی منتخب بر روی آنزیم های کبد و بافت کبدی در بیماری کبد چرب بود.روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی 24 بیمار مرد مراجعه کننده به کلینیک های سونوگرافی شهرستان شوشتر، با تشخیص بیماری کبد چرب بطور در دسترس انتخاب و به دو گروه کنترل (12 نفر) و آزمایش (12 نفر) تقسیم شدند. در هر دو گروه میزان آسپارتات آمینوترانسفراز(AST)  و آلانین آمینوترانسفراز (ALT) سرم خون اندازه گیری و از کبد بیماران سونوگرافی به عنوان پیش آزمون به عمل آمد. سپس گروه آزمایش به مدت هشت هفته تحت تمرینات هوازی منتخب را با شدت 50 تا 70% حداکثر اکسیژن مصرفی همراه با افزایش بار فزاینده تمرینی قرار گرفته و در پایان هفته هشتم بار دیگر تصویر برداری سونوگرافی و اندازه گیری میزان آسپارتات آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز خون به عنوان پس آزمون از هر دو گروه به عمل آمد. داده ها به کمک آزمون های آماری t مستقل و همبسته و آزمون ناپارامتری من ویتنی تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: بعد از 8 هفته برنامه ورزشی هوازی منتخب سطوح پارانشیم منطقه سطحی کبد گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی داری را نشان داد (P<0.001). میزان آسپارتات آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز سرم خون بیماران در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت (P<0.05).نتیجه گیری: تمرین هوازی ورزشی منظم می تواند روش درمانی مناسبی برای کنترل و مراقبت از بیماران کبد چرب باشد.

عمده ترین نقش انسولین در پستانداران برقراری هموستاز گلوکز از طریق تنظیم تولید گلوکز توسط کبد و مصرف آن به وسیله سایر بافت ها می باشد. آنزیم گلوکوکیناز (EC2.7.1.2) کبد نقش کلیدی را در متابولیسم گلوکز ایفا می نماید. فعالیت کامل این آنزیم به هورمون انسولین وابسته است. نقص پانکراس در تولید و ترشح مقادیر کافی انسولین سبب افزایش گلوکز خون و بر هم خوردن هموستاز آن می گردد. شواهدی که اخیرا به دست آمده است، نشان می دهد که احتمالا مشتقات وانادیوم می تواند اعمال انسوین را در بافت های هدف تقلید نماید. بنابراین چنین به نظر می رسد که وانادیل سولفات ممکن است دارای اثرات شبه انسولینی بر فعالیت آنزیم گلو کو کیناز کبد باشد.برای انجام این تحقیق رتهای نر نژاد Wistar به طور اتفاقی به چهار گروه تقسیم شدند که عبارتند از: گروه شاهد، گروه شاهد تحت درمان با محلول 0.5 mg/ml وانادیل سولفات به مدت 4 هفته، گروه دیابتی شده با استرپتوزوتوسین، گروه دیابتی شده با استرپتوزوتوسین تحت درمان با محلول 0.5 mg/ml وانادیل سولفات به مدت 4 هفته. حیوانات به وسیله یک تک دوز داخل صفاقی استرپتوزوتوسین (60 mg/kg) دیابتی گردیدند. غلظت گلوکز خون به وسیله روش گلوکز اکسیداز - پراکسیداز و غلظت انسولین خون با استفاده از سنجش ایمونورادیومتری (IRMA) تعیین گردید و فعالیت آنزیم گلو کو کیناز کبدی با استفاده از روش سنجش پیوسته و از طریق تفاضل میزان فسفوریلاسیون گلوکز در غلظت های 0.5 mM , 100mMمحاسبه شده است. در مدلهای حیوانی دیابتی شده ، سطح انسولین خون 83% کاهش و میزان گلوکز تا بیش از 4 برابر افزایش یافت. در مقابل غلظت گلوکز خون رتهای دیابتی که محلول وانادیل سولفات را مصرف نموده اند، با غلظت گلوکز خون رتهای گروه شاهد تفاوت معنی داری نداشت. از طرف دیگر مصرف محلول وانادیل سولفات تغییر قابل ملاحظه ای را در غلظت انسولین خون این گروه ایجاد نکرد. اگر چه فعالیت گلو کو کیناز کبد حیوانات دیابتی ناچیز بود، ولی درمان با محلول وانادیل سولفات سبب بازگشت فعالیت تا حد 67.6% مقدار آن در گروه شاهد شده است. مصرف این محلول توسط گروه شاهد تحت درمان با وانادیل سولفات سبب تغییر معنی دار غلظت گلوکز خون و گروه شاهد شده است. مصرف این محلول توسط گروه شاهد تحت درمان با وانادیل سولفات سبب تغییر معنی دار غلظت گلوکز خون و فعالیت گلو کو کیناز کبد در مقایسه با گروه شاهد نشده است. با این حال مصرف محلول وانادیل سولفات در گروه اخیر سبب کاهش قابل ملاحظه سطح انسولین (58%) شده است. نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان دهنده آن است که وانادیل سولفات قادر است اثرات انسولین را در شرایط in vivo تقلید نماید و سبب کاهش گلوکز خون و برگشت فعالیت گلو کو کیناز کبدی رتهای دیابتی گردد. بدین ترتیب یکی از مکانیسم هایی که بوسیله آن یون وانادیل باعث کاهش گلوکز خون می گردد احتمالا اثر آن بر بافت کبدی می باشد.